لَو كانَ واحِدٌ مِنهُما سَرمَدا عَلى العِبادِ لَما قامَتْ لَهُم مَعايِشُ أبدا ، فَجَعَلَ مُدَبِّرُ هذِهِ الأشياءِ و خالِقُها النهارَ مُبصِرا و الليلَ سَكَنا .;

اگر يكى از اين دو براى بندگان جاودانه مى شد ، زندگىِ مردم هرگز سامان نمى يافت . پس مدبّر و آفريننده اين چيزها ، روز را روشنى بخش قرار داد و شب را مايه آرامش .;