رَحِمَ اللّه ُ عَبدا حَبَّبَنا إلَى الناسِ و لَم يُبَغِّضْنا إلَيهِم ، أما وَ اللّه ِ لو يَروُونَ مَحاسِنَ كلامِنا لَكانوا بِهِ أعَزَّ ، و مَا استَطاعَ أحَدٌ أن يَتَعَلَّقَ علَيهِم بشيءٍ ، و لكنَّ أحَدَهُم يَسمَعُ الكَلِمَةَ فَيَحُطُّ إلَيها عَشْرا .;

رحمت خدا بر آن بنده اى باد كه ما را محبوب مردم گرداند و منفور آنان نكند . هان! به خدا سوگند ، اگر سخنان زيباى ما را روايت مى كردند ارجمندتر بودند و هيچ كس نمى توانست به آنان وصله اى بچسباند ؛ اما يكى از آنان جمله اى [از ما] را مى شنود و ده جمله ديگر [از پيش خود] به آن اضافه مى كند .;