امام صادق عليه السلام ـ بعد از ذكر دعايى ـ فرمود
ما مِن عَبدٍ مُؤمِنٍ يَدعُو بِهِنَّ مُقبِلاً قَلبُهُ إلى اللّه ِ عَزَّ و جلَّ إلاّ قَضَى حاجَتَهُ ، و لَو كانَ شَقِيّا رَجَوتُ أن يُحَوَّلَ سَعِيدا .;
هر بنده مؤمنى كه ، با توجّه قلبى به خداوند عزّ و جلّ ، اين دعاها را بخواند ، خداوند حاجتش را برآورده سازد و چنانچه بدبخت باشد، اميد دارم كه خوشبخت گردد .;
منبع: الكافي : 2/516/1.