«إِنَّما سُلطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ» ـ ; ليسَ لَهُ أن يُزِيلَهُم عنِ الوَلايَةِ ، فأمّا الذُّنوبُ و أشباهُ ذلكَ فإنّهُ يَنالُ مِنهُم كما يَنالُ مِن غَيرِهِم .;

«تسلّط او تنها بر كسانى است كه او را به سرپرستى برمى گيرند و بر كسانى كه آنها به او (خدا) شرك مى ورزند» ـ فرمود ; او نمى تواند ايشان را از ولايت دور كند، بلكه به وسيله گناهان و امثال آنها به آنان صدمه مى زند همچنان كه به ديگران مى زند .;