شَكَتِ المَساجِدُ إلى اللّه ِ تعالى الذين لا يَشهَدُونَها مِن جِيرانِها ، فَأوحَى اللّه ُ عزّ و جلّ إلَيها ; و عِزَّتي و جلالي لا قَبِلتُ لَهُم صلاةً واحِدَةً ، و لا أظهَرتُ لَهُم في الناسِ عَدالَةً ، و لا نالَتهُم رَحمَتي ، و لا جاوَرُوني في جَنَّتي .;

مسجدها از حاضر نشدن همسايگان در خود به درگاه خداوند متعال شكايت كردند . خداوند عزّ و جلّ به آنها وحى فرمود ; به عزّت و جلالم سوگند كه حتى يك نماز از آنان نپذيرم و عدالتى از آنان در ميان مردم آشكار نكنم و رحمت من به آنان نرسد و در بهشت، همسايه من نشوند .;