كانَ في ما أوصى بِهِ لُقمانُ ابنَهُ أن قالَ ; يا بُنَيَّ . . . ذُقتُ المَراراتِ كُلَّها فَلَم أذُق شَيئا أمَرَّ مِنَ الفَقرِ .;

از جمله سفارش هاى لقمان به پسرش اين بود ; جانِ پسر! . . . همه تلخى ها را چشيدم ؛ چيزى تلخ تر از فقر نيافتم .;