إنّ في الإمامِ آيةً للمُتَوسِّمِينَ ، و هُو السَّبيلُ المُقيمُ ، يَنظُرُ بنُورِ اللّه ِ ، و يَنطِقُ عنِ اللّه ِ، لا يَعزُبُ علَيهِ (عنه) شيءٌ مِمّا أرادَ .;

همانا در امام نشانه اى است براى نشانه شناسان و اوست ايستاده بر سر راه (نشانه اى براى راهنمايى)، با نور خدا مى نگرد و از جانب خدا سخن مى گويد و هيچ چيز از آنچه بخواهد، بر او پوشيده نيست.;