إذا قالَ المؤمنُ لأخيهِ; اُفٍّ ! خَرَجَ مِن وَلايَتِهِ ، و إذا قالَ ; أنت عَدُوِّي كَفَرَ أحَدُهُما ، و لا يَقبَلُ اللّه ُ مِن مؤمنٍ عَمَلاً و هو يُضمِرُ علَى المؤمِنِ سُوءا .;

هرگاه مؤمن به برادرش بگويد ; اف بر تو، از ولايت و دوستى او خارج شود و هرگاه بگويد ; تو دشمن من هستى، يكى از آن دو كافر شود. و خداوند از مؤمنى كه نسبت به مؤمن نيّت بد در دل داشته باشد، عملى را نپذيرد.;