إنّ للقَلبِ اُذنَينِ ، فإذا هَمَّ العَبدُ بذَنبٍ قالَ لَهُ رُوحُ الإيمانِ ; لا تَفعَلْ ، و قالَ لَهُ الشَّيطانُ ; افعَلْ ، و إذا كانَ على بَطنِها نُزِعَ مِنهُ رُوحُ الإيمانِ .;

همانا دل داراى دو گوش است; پس هر گاه بنده آهنگ گناهى كند، روح ايمان به او گويد; نكن و شيطان گويد; بكن و چون روى شكم زن [بد كاره ]قرار گيرد، روح ايمان از او كنده شود.;