ضَحِكَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ حتّى بَدَت نَواجِذُهُ، ثمّ قالَ ; أ لا تَسألوني مِمَّ ضَحِكتُ ؟ قالوا ; بلى يا رسولَ اللّه ِ . قالَ ;

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى چنان خنديد كه دندانهاى عقلش نمودار شد ، سپس فرمود ; آيا از من نمى پرسيد كه از چه مى خندم؟ عرض كردند; چرا، اى رسول خدا! فرمود; از انسان مسلمان در شگفتم كه هر چه خداوند عزّ و جلّ براى او حكم و مقدّر كند، سرانجامش براى او خوب است.;