قضى أميرُ المؤمنينَ عليه السلام في رجُلٍ دَعا آخَرَ; ابنَ المَجنونِ! فقالَ لَهُ الآخَرُ; أنتَ ابنُ المَجنونِ ، فَأمَرَ الأوَّلَ أن يَجلِدَ صاحِبَهُ عِشرينَ جَلدَةً ، و قالَ لَهُ ;

امير المؤمنين عليه السلام درباره مردى كه به ديگرى گفته بود; «ديوانه زاده» و او پاسخ داده بود; «خودت ديوانه زاده اى»، چنين حكم فرمود ; به اوّلى دستور داد بيست تازيانه به طرف مقابلش بزند و به او فرمود; بدان كه او نيز حقّ زدن بيست تازيانه دارد. چون اولى تازيانه ها را زد، حضرت تازيانه را به دست تازيانه خورده داد و او هم بيست تازيانه به ديگرى زد و اين كيفرى بود كه حضرت به آن دو چشاند.;