ما ناصَحَ اللّه َ عَبدٌ مُسلِمٌ في نَفسِهِ ، فأعطَى الحَقَّ مِنها و أخَذَ الحَقَّ لَها ، إلاّ اُعطِيَ خَصلَتَينِ ; رِزقا مِن اللّه ِ عَزَّ و جلَّ يَقنَعُ بهِ و رِضىً عنِ اللّه ِ يُنجيهِ .;

هيچ بنده مسلمانى براى خدا خيرخواه نفس خود نشد و حقّ را از نفس خويش و براى آن نگرفت مگر اينكه دو نعمت به او داده شد ; رزقى از جانب خداوند عزّ و جلّ كه او را كفايت كند و خشنودى و رضايتى از خدا كه وى را نجات بخشد.;