قالَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام لِعُمرَ بنِ الخَطّابِ ; ثَلاثٌ إن حَفِظتَهُنَّ و عَمِلتَ بِهِنَّ كَفَتكَ ما سِواهُنَّ ، و إن تَرَكتَهُنَّ لَم يَنفَعْكَ شيءٌ سِواهُنَّ . قالَ ; و ما هُنَّ يا أبا الحَسَنِ ؟ قالَ ; لَعَمري لَقَد أوجَزتَ و أبلَغتَ .;

امام على عليه السلام به عمر بن خطّاب فرمود ; سه چيز است كه اگر آنها را به خاطر سپارى و به كار بندى به چيز ديگرى نياز نخواهى داشت و اگر آنها را فرو گذارى، هيچ چيز ديگرى سودت نبخشد. عمر گفت; آنها چيست اى ابا الحسن؟ فرمود; جارى ساختن حدود و كيفرها درباره خويش و بيگانه، حكم كردن بر اساس كتاب خدا در حال خشنودى و خشم و تقسيم عادلانه [بيت المال] ميان سرخ و سفيد. عمر گفت; به جانم سوگند كه كوتاه و رسا گفتى.;