مَن تَوَلّى أمرا مِن اُمورِ النّاسِ فعَدَلَ و فَتَحَ بابَهُ و رَفَعَ شَرَّهُ و نَظَرَ في اُمورِ النّاسِ ، كانَ حَقّا علَى اللّه ِ عَزَّ و جلَّ أن يُؤمِنَ رَوعَتَهُ يَومَ القِيامَةِ و يُدخِلَهُ الجَنَّةَ .;

هر كس زمام امرى از امور مردم را به دست گيرد و عدالت پيشه كند و درِ خانه خود را به روى مردم بگشايد و شرّ نرساند و به امور مردم رسيدگى كند، بر خداوند عزّ و جلّ است كه در روز قيامت او را از ترس و هراس ايمن گرداند و به بهشتش بَرَد.;