مَن لَم يَكُن لَهُ واعِظٌ مِن قَلبِهِ ، و زاجِرٌ مِن نَفسِهِ ، و لَم يَكُن لَهُ قَرينٌ مُرشِدٌ ، استَمكَنَ عَدُوُّهُ مِن عُنُقِهِ .;

هر كه واعظى قلبى و بازدارنده اى درونى و همدمى ارشاد كننده نداشته باشد، دشمنش بر گردن او سوار شود.;