أيُّما رجُلٍ أتى خَرِبةً بائرةً فاستَخْرَجَها و كَـرى أنهارَهـا و عمَّرها فإنّ عليه فيها الصّدَقةَ ، و إن كانتْ أرضٌ لرجُلٍ قَبْلَهُ فغابَ عنها و تَرَكها فأخْرَبها ، ثمّ جاء بعدُ يَطْلُبها فإنّ الأرضَ للّه ِ و لمَنْ عَمَّرها .;

هر كس سراغ زمين ويرانه و بايرى برود و از آن بهره بردارى كند و نهرهايش را جارى سازد و آبادش نمايد، بايد زكات آن را بپردازد. و اگر آن زمين پيشتر صاحب داشته، ولى آن را رها كرده و رفته و در نتيجه، تبديل به ويرانه شده است، سپس بيايد و آن زمين را مطالبه كند، زمين از آنِ خدا و كسى است كه آن را آباد كرده است.;