وَاللّهِ لَوْ اَنَّ رَجُلاً صامَ النَّهارَ وَ قامَ اللَّيْلَ ثُمَّ لَقِىَ اللّهُ بِغَيْرِ وِلايَتِنا لَلَقِيَهُ وَ هُوَ غَيرُ راضٍ اَوْ ساخِطٌ عَلَيْهِ. ;

به خدا قسم اگر شخصى روز را روزه بگيرد و شب را به نماز ايستد، ولى بدون پذيرش ولايت ما از دنيا برود، در حالى از دنيا رفته كه خدا از او ناراضى و خشمگين است.;