امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «هيچ پيامبرى را نسزد كه در غنايم خيانت كند···» ـ فرمود
«ما كانَ لِنَبِيٍّ أن يَغُلَّ···» ـ ; و صَدَقَ اللّه ُ ، لم يَكُنِ اللّه ُ لِيَجعَلَ نَبِيّا غالاًّ «و مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ القِيامَةِ» و مَن غَلَّ شيئا رَآهُ يَومَ القِيامَةِ فِي النارِ ، ثُمّ يُكَلَّفُ أن يَدخُلَ إلَيهِ فَيُخرِجَهُ مِن النارِ .;
خداوند راست گفت. خدا هيچ گاه شخصى را كه در غنايم خيانت كند، به پيامبرى برنمى گزيند «و هر كه خيانت كند روز قيامت چيزى را كه به خيانت بُرده است بياورد». هر كس از غنايم چيزى بدُزدد، روز قيامت آن را داخل آتش ببيند و او را مكلّف كنند كه برود و آن را از داخل آتش بيرون بياورد.;
منبع: تفسير القمّي : 1/122.