«حُنَفاءَ للّه ِ ···» و قَد سُئلَ ما الحَنيفِيَّةُ ؟ ـ ; هِي الفِطرَةُ الّتي فَطَرَ النّاسَ علَيها ، فَطَرَ اللّه ُ الخَلقَ على مَعْرِفَتِهِ .;

مراد فطرتى است كه خداوند مردم را بر آن سرشته است ؛ خداوند خلق را با سرشت خداشناسى آفريده است .;