لَأنْ أعُولَ أهلَ بَيتٍ مِن المسلمينَ، أسُدُّ جَوعَتَهُم و أكْسو عَوْرَتَهُم ، فأكُفَّ وُجوهَهُم عَنِ النّاسِ ، أحَبُّ إلَيَّ مِن أنْ أحِجَّ حِجّةً و حِجّةً (و حِجّةً) و مِثْلَها و مِثْلَها ، حتّى بَلغَ عَشْرا ، و مِثْلَها و مِثْلَها ، حتّى بَلغَ السَّبعينَ .;

اگر تأمين مخارج يك خانواده مسلمان را بر عهده گيرم و آنان را از گرسنگى و برهنگى برهانم تا آبرويشان را نزد مردم حفظ كنم، نزد من خوشتر است از اين كه حجّ روم و حجّ روم و حجّ روم و مثل آن و مثل آن ـ و امام عليه السلام تا ده بار اين را تكرار كرد و در ادامه فرمود ; ـ و مثل آن و مثل آن ـ و اين را هم فرمود تا به هفتاد بار رسيد ـ .;