الصَّمَدُ ; السَّيِّدُ المُطاعُ الّذي لَيسَ فَوقَهُ آمِرٌ و ناهٍ .;

صمد، مهترى است كه فرمانش برده مى شود و فرادستى ندارد كه به او امر و نهى كند.;