يا جابِرُ، لا أخرَجَكَ اللّه ُ مِنَ النَّقصِ و (لا) التَّقصيرِ .;

اى جابر! خداوند تو را از كاستى و تقصير بيرون نَبَرد .[يعنى خداوند توفيقت دهد كه هميشه عبادتت را ناقص و خودت را در انجام طاعت و بندگى خدا مقصّر دانى ، يا خودت را ناقص و مقصّر دانى؛ زيرا با احساس نقص و كمبود، آدمى از تكبر بيرون مى آيد و با احساس تقصير از خودپسندى و غرور و تنبلى در عبادت، دست مى شويد.];