إنّ المؤمنَ لَيَشفَعُ في مِثلِ رَبِيعَةَ و مُضَرَ ، و إنَّ المؤمنَ لَيَشفَعُ حتّى لِخادِمِهِ ، و يقولُ ; يا رَبِّ، حَقَّ خِدمَتي كانَ يَقِيني الحَرَّ و البَردَ .;

مؤمن، در حق افرادى به تعداد [دو قبيله بزرگ ]ربيعه و مضر شفاعت مى كند ؛ مؤمن حتى براى خدمتگزار خود شفاعت مى كند و مى گويد ; پروردگارا ؛ خدمتكارم بر من حق دارد . او مرا از گرما و سرما حفظ مى كرد .;