يا زُرارَةُ، إيّاكَ و أصحابَ القِياسِ في الدِّينِ ؛ فإنّهُم تَرَكُوا عِلمَ ما وُكِّلُوا بهِ و تَكَلَّفُوا ما قد كُفُوهُ .;

اى زراره! از كسانى كه در دين قياس به كار مى برند، بپرهيز؛ زيرا اينان دانستن آنچه را كه بدان مكلّفند، رها كرده اند و خود را درباره آنچه بدان مكلّف نيستند، به رنج و زحمت افكنده اند.;