امام باقر عليه السلام ـ در پاسخ به عالمى نصرانى كه از ايشان پرسيد

عُزَيرٌ و عُزرَةُ ، كانا حَمَلَت اُمُّهُما بِهما على ما وَصَفتَ و وَضَعَتهُما على ما وَصَفتَ و عاشَ عُزَيرٌ و عُزرَةُ كذا و كذا سَنَةً ، ثُمّ أماتَ اللّه ُ تباركَ و تعالى عُزَيرا مِائةَ سَنَةٍ ، ثُمّ بُعِثَ و عاشَ مَع عُزرَةَ هذهِ الخَمسينَ سَنَةً ، و ماتا كِلاهُما في ساعَةٍ واحِدَةٍ .;

مردى با زنش مقاربت كرد و زن دو قلو حامله شد. هر دوى آنها را همزمان باردار شد و همزمان زاييد و آن دو همزمان مردند و هر دو در يك قبر دفن شدند. امّا يكى از آنها صد و پنجاه سال عمر كرد و ديگرى پنجاه سال. اين دو چه كسانى بودند؟ ـ فرمود ; عُزير و عزره. مادرشان، همان طور كه تو گفتى، آن دو را همزمان حامله شد و همان طور كه گفتى همزمان زاييدشان و عزير و عزره چندين و چند سال زندگى كردند. سپس خداوند تبارك و تعالى عزير را به مدّت صد سال ميراند و آن گاه دوباره زنده شد و پنجاه سال با عزره زندگى كرد و هر دو در يك ساعت مردند.;

منبع: الكافي : 8/123/94 .

احادیث بیشتر این بخش