قالَ سُليمانُ بنُ داوودَ عليه السلام اُوتِينا ما اُوتِيَ النّاس و ما لَم يُؤتَوا ، و عَلِمنا ما عَلِمَ الناسُ و ما لَم يَعلَموا ، فلم نَجِدْ شيئا أفضَلَ مِن خَشيَةِ اللّه ِ في الغَيبِ و المَشهَدِ، و القَصدِ في الغِنى و الفَقرِ ، و كَلِمَةِ الحَقِّ في الرِّضا و الغَضبِ، و التَّضَرُّعِ إلَى اللّه ِ عَزَّ و جلَّ على كلِّ حالٍ .;

سليمان گفت ; آنچه به مردم داده شده و نشده، به ما داده شد و آنچه به مردم آموخته شده و نشده، به ما آموخته شد. امّا چيزى برتر از خدا ترسى در نهان و آشكار و ميانه روى در توانگرى و نادارى و حق گويى در حال خشم و خشنودى و دعا و زارى در همه حال به درگاه خداوند عزّ و جلّ، نيافتيم.;