قالَ اللّه عَزَّ و جلَّ ; و عِزّتي و جَلالي و عَظَمَتي و بَهائي و عُلُوِّ ارتِفاعي ، لا يُؤثِرُ عَبدٌ مُؤمنٌ هَوايَ على هَواهُ في شيءٍ مِن أمرِ الدُّنيا إلاّ جَعَلتُ غِناهُ في نَفسِهِ ، و هِمَّتَهُ في آخِرَتِهِ ، و ضَمَّنتُ السَّماواتِ و الأرضَ رِزقَهُ ، و كُنتُ لَهُ مِن وَراءِ تِجارَةِ كُلِّ تاجِرٍ .;

خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد; به عزّت و جلال و عظمت و شكوه و بلندى جايگاهم سوگند كه هيچ بنده مؤمنى در چيزى از امور دنيا خواست مرا بر خواست خودش مقدّم ندارد، مگر اينكه به او غناى نفْس بخشم و همّ و غمش را مصروف آخرت سازم و آسمان ها و زمين را ضامن روزى او قرار دهم و از پس تجارت هر تاجرى هواى او را داشته باشم.;