بكى أبو ذرٍّ رَحِمَهُ اللّه ُ مِن خَشيَةِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ حتّى اشتَكى بَصَرَهُ ، فقيلَ لَهُ ; يا أبا ذرٍّ، لَو دَعَوتَ اللّه َ أن يَشفيَ بَصَرَكَ ! فقالَ ; إنّي عَنهُ لَمَشغولٌ ، و ما هُو مِن أكبَرِ هَمِّي . قالوا ; و ما يَشغَلُكَ عَنهُ ؟ قالَ ; العَظيمَتانِ ; الجَنَّةُ و النّارُ .;

ابوذر رحمه الله از خوف خداوند عزّ و جلّ چندان گريست كه به چشم درد مبتلا شد. به او گفته شد; اى ابوذر! خوب است دعا كنى خداوند چشمانت را شفا بخشد. ابوذر گفت; من از اين كار غافلم و اهميت چندانى هم به آن نمى دهم. گفتند; چه چيز تو را از آن غافل ساخته است؟ گفت; دو امر بزرگ; بهشت و دوزخ.;