عَنِ النَّبي صلي الله عليه و آله; خَمْسَةٌ لَعَنْتُهُمْ ـ وَكُلُّ نَبيٍّ مُجابٍ ـ الزائدُ فيكِتابِ اللّه ، وَ التّارِكُ لِسُنَّتي، وَ الْمُكَذِّبُ بِقَدَرِاللّه ِ وَ المُسْتَحِلُّ مِنْ عِتْرَتي ما حَرَّمَ اللّه ُ ...، وَ الْـمُسْتَأثِرُ بِالفَيْئ المُسْتَحِلُّ لَهُ. ;

ايشان فرمودند; پنج كس اند كه من و هرپيامبر مستجاب الدعوه اى، آنان را لعنت كرده است; آن كس كه در كتاب خدا، آيه اى را زياد گرداند؛ و كسى كه سنّت و روش مرا، رها كند و كسى كه قضا و قدر خدا را تكذيب كند[ ـ قَدَر خدا، يعنى، قدرت و اراده ى خدا در انجام كارهايى كه آدمى انجام مى دهد شيعه در مقابل جبر و تفويض از آن به «الامر بين الأمرين» ياد مى كند و نه به جبر مطلق و نه اختيار تام، بلكه بين آن دو كه قدرت خدا در كارهاى آدمى دخيل است عقيده دارد. رجوع كنيد; «الكافى»، ج 1، كتاب التوحيد، تحت همين عنوان.] و مى گويد انسان آزاد؛ و كسى كه حرمت اهل بيت مرا ـ كه خدا واجب فرموده ـ نگه ندارد؛ و كسى كه اموال عمومى را، به خود منحصر سازد و [تصرّف در ]آن را [به نفع خود ]حلال شمارد.;