إلهي ، أنْتَ قُلتَ و قولُكَ الحَقُّ ··· «فَاذْكُرُونِي أذْكُرْكُمْ» فَأمَرتَنا بِذِكرِكَ و وَعَدتَنا علَيهِ أن تَذكُرَنا تَشريفاً لَنا و تَفخيماً و إعظاماً ، و ها نحنُ ذاكِرُوكَ كما أمَرتَنا، فَأَنجِزْ لنا ما وَعَدتَنا يا ذاكِرَ الذاكِرينَ .;

الهى! تو گفته اى و گفته ات راست است ، كه ; . . . «مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم» ؛ ما را به ياد خودت فرمان دادى و وعده نمودى كه در قبال آن ما را ياد كنى و اين سان جامه تشريف و تفخيم و بزرگداشت بر قامت ما پوشاندى . اينك ، همچنان كه فرمان داده اى ، تو را ياد مى كنيم و تو نيز به و عده اى كه به ما داده اى وفا كن ، اى كسى كه به يادِ ياد كنندگان [خود] هستى .;