بِسْمِ اللّه ِ الرّحمنِ الرّحيمِ ، أمّا بَعدُ ، فإنَّ مَن طَلَبَ رِضا اللّه ِ بسَخَطِ النّاسِ كَفاهُ اللّه ُ اُمورَ النّاسِ ، و مَن طَلَبَ رِضا النّاسِ بسَخَطِ اللّه ِ و كَلَهُ اللّه ُ إلى النّاسِ ، و السّلامُ .;

به نام خداوند بخشنده مهربان . اما بعد، كسى كه در راه خشنود كردن خدا، از خشم مردم پروايى نداشته باشد ، خداوند او را از امور مردم بى نياز گرداند و خود، كفايتش كند. و هر كه براى جلب خشنودى مردم، خدا را به خشم آورد ، خداوند او را به مردم وا گذارد ، و السلام .;