اللّهُمّ اقذِفْ في قُلوبِ عِبادِكَ مَحَبَّتي ··· و ألْقِ الرُّعبَ في قُلوبِ أعدائكَ مِنّي ··· أحِبَّني و حَبِّبْني ، و حَبِّبْ إلَيَّ ما تُحِبُّ مِن القَولِ و العَمَلِ حتّى أدخُلَ فيهِ بِلَذَّةٍ ، و أخرُجَ مِنهُ بِنَشاطٍ .;

بار خدايا! محبّت مرا در دلهاى بندگانت بينداز . . . و ترس از مرا در دلهاى دشمنانت بيفكن . . . مرا دوست بدار و نزد ديگران محبوبم گردان و گفتار و كردارى را كه دوست دارى ، نزد من محبوب گردان تا با لذّت آنها را شروع كنم و با نشاط و خوشى به انجامشان رسانم .;