إنّ لِسانَ ابنِ آدمَ يُشرِفُ كُلَّ يَومٍ على جَوارِحِهِ فيقولُ ; كيفَ أصبَحتُم ؟ فيقولونَ ; بخَيرٍ إن تَرَكتَنا ! و يقولونَ ; إنّما نُثابُ بكَ و نُعاقَبُ بكَ .;

زبان آدميزاد، هر روز به اعضاى او نزديك مى شود و مى گويد; چگونه ايد؟ آنها مى گويند; اگر تو ما را به خود وا گذارى، خوب هستيم . و مى گويند; از خدا بترس و كارى به ما نداشته باش! و او را سوگند مى دهند و مى گويند; ما فقط به واسطه تو پاداش مى يابيم و به واسطه تو كيفر مى بينيم.;