امام حسن عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال معاويه از بزرگوارى و دليرى و مردانگى ـ فرمود

لَمّا سألَهُ مُعاويَةُ عَنِ الكَرَمِ و النَّجدَةِ و المُروءَةِ ـ أمّا الكَرَمُ فالتَّبَرُّعُ بالمَعروفِ ، و الإعطاءُ قَبلَ السّؤالِ ، و الإطعامُ في المَحْلِ ··· و أمّا المُروءَةُ فحِفظُ الرّجُلِ دِينَهُ ، و إحرازُهُ نَفسَهُ مِن الدَّنَسِ ، و قِيامُهُ بضَيعَتِهِ ، و أداءُ الحُقوقِ ، و إفشاءُ السّلامِ .;

امّا بزرگوارى (سخاوت) داوطلب شدن در احسان و نيكى است و دِهش پيش از خواهش و اطعام كردن در قحط سالى··· و اما مردانگى آن است كه آدمى دين خود را نگه دارد و خويشتن را از آلودگى حفظ كند و به املاكش رسيدگى كند و حقوق را بپردازد و به همگان سلام گويد.;

منبع: نزهة النّاظر : 79/32.

احادیث بیشتر این بخش