لا تَقرَبِ النِّساءَ في أوَّلِ اللَّيلِ لا شِتاءً و لا صَيفا، و ذلِكَ أنَّ المَعِدَةَ وَ العُروقَ تَكونُ مُمتَلِئَةً و هُوَ غَيرُ مَحمودٍ ، يُتَخَوَّفُ مِنهُ القولَنجُ وَ الفالِجُ ، و اللَّقوَةُ ، و النِّقرِسُ ، و الحَصاةُ ، و التَّقطِيرُ ، وَ الفَتقُ وَ ضَعفُ البَصَرِ و الدِّماغِ. فَإِذا أُريدَ ذلِكَ فَليَكُن في آخِرِ اللَّيلِ ؛ فَإِنَّهُ أصَحُّ لِلبَدَنِ ، و أرجى لِلوَلَدِ ، وَ أذكى لِلعَقلِ فِي الوَلَدِ الَّذي يُقضى بَينهُما.

آغاز شب ، چه در زمستان و چه در تابستان ، با زنان آميزش مكن .اين ، بدان جهت است كه معده و رگ ها پُرند و اين ، وضعيت مناسبى [براى آميزش] نيست و بيم قولنج و فلج و لرزش چانه و نِقرس (نوعى بيمارى كه در نتيجه بالا رفتن اسيد اوريك خون پديد مى آيد .) و سنگ [كليه ]و تقطير (چكايش) بول وفتق و ضعف در بينايى و ذهن مى رود . پس اگر اراده آميزش دارد ، بايد در پايان شب باشد كه براى بدن ، سالم تر و براى فرزند [آوردن] ، اميدوارتر و براى افزونى هوش فرزندى كه در اين ميان پديد مى آيد ، بهتر است . ( گفتنى است آنچه درباره نقش حالت هاى مختلف آميزش و زمان هاى آن در سرنوشت كودك در روايات گذشته ملاحظه شد ، ظاهرا مقصود ، تأثير آنها به نحوِ اقتضاست ، نه به صورت علّت تامّه . و اللّه العالم! )