كانَ جُلوسُ الرِّضا عليه السلام فيالصَّيفِ على حَصيرٍ ، وفي الشِّتاءِ على مِسْحٍ، ولُبسُهُ الغَليظُ مِن الثِّيابِ ؛ حتّى إذا بَرزَ للنّاسِ تَزَيّنَ لَهُم .

حضرت رضا عليه السلام در تابستان روى حصير و در زمستان روى پلاس مى نشست. لباسش از پارچه درشت بود. اما هرگاه در ميان مردم ظاهر مى شد، خود را مى آراست.