حَضَرنا مَجلِسَ عَلِيِّ بنِ موسى عليه السلام ، فَشَكا رَجُلٌ أخاهُ ، فَأَنشَأَ يَقولُ : اِعذِر أخاكَ عَلى ذُنوبِهوَاستُر وغَطِّ عَلى عُيوبِه / وَاصبِر عَلى بَهتِ السَّفيهولِلزَّمانِ عَلى خُطوبِه / ودَعِ الجَوابَ تَفَضُّلاًوكِلِ الظَّلومَ إلى حَسيبِه

در مجلس امام رضا عليه السلام بوديم كه مردى از برادرش شكايت كرد . حضرت [در پاسخ ]اين اشعار را برخواند: برادرت را در گناهانش معذور دار/ و عيب هايش را بپوشان / در برابر دروغ زنى و تهمت زدن بى خرد/ و گرفتارى هاى روزگار ، شكيبا باش / و از سرِ بزرگوارى ، پاسخ مده/ و ستمكار را به حسابرس او واگذار كن .