امام كاظم عليه السلام

ـ لِجَعفرِ بنِ محمّدِ العاصِميِّ ـ : يا عاصِمُ، كيفَ أنتُم في التَّواصُلِ والتَّواسي؟ [قالَ: ]قلتُ : على أفضَلِ ما كانَ علَيهِ أحَدٌ . قالَ : أيَأتي أحَدُكُم إلى دُكّانِ أخيهِ أو مَنزِلِهِ عِندَ الضَّائقَةِ فيَستَخرِجُ كِيسَهُ ويأخُذُ مايَحتاجُ إلَيهِ فلا يُنكِرُ علَيهِ ؟! قالَ : لا ، قالَ : فَلَستُم على ما اُحِبُّ في التَّواصُلِ .

ـ خـطاب به جـعفر بـن محمّدعـاصمى ـ : اى عاصم ، در زمينه مراوده باهم و همدردى با يكديگر چگونه هستيد ؟ عرض كردم : در بهترين وضعى كه يك نفر مى تواند داشته باشد . فرمود : آيا چنين هست كه فردى از شما در هنگام تنگدستى به دكّان يا منزل برادرش برود و دخل او را بيرون كشد و آنچه احتياج دارد بردارد و برادرش به او اعتراض نكند ؟ عاصم عرض كرد : نه . حضرت فرمود : پس ، در مراوده باهم آن طور كه من دوست دارم نيستيد .

منبع: بحار الأنوار : 74 / 231 / 28 .

احادیث بیشتر این بخش