وقَد عَلِمتُ أنَّ أفضَل الزّادِ لِلرّاحِلِ إلَيكَ عَزمُ إرادَةٍ يَختارُكَ بِها وَقَد ناجَاك بِعَزمِ الإرادَةِ قَلبِي .

در دعايش ، زمانى كه او را به سوى بغداد مى بردند ـ مى دانم كه برترين توشه رهرو به سوى تو ، اراده استوارى است كه با آن ، تو را برمى گزيند ، و اينك ، قلبم با اراده اى استوار با تو رازگويى مى كند .