اِذا كانَ يَومُ القيامَةِ بَعَثَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ العالِمَ وَ الْعابِدَ ، فَاِذا وَقَفا بَيْنَيَدَىِ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ قيلَ لِلْعابِدِ : اِنْطَلِقْ اِلَى الْجَنَّةِ وَ قيلَ لِلْعالِمِ : قِف تَشَفَّعْ لِلنّاسِ بِحُسْنِتَأديبِكَ لَهُمْ؛

هر گاه روز قيامت گردد ، خداى عزّوجلّ عالم و عابد را برانگيزاند . پس آن گاهكه در پيشگاه خداوند ايستادند به عابد گفته مى شود : «به سوى بهشت حركت كن»و به عالم گفته مى شود : «بايست و مردم را به خاطر آن كه نيكو ادبشان نمودى،شفاعت كن» .