لَمَّا نَزَلَت هذهِ الآيَةُ : «يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ قُواْ أَنفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نَارًا» جَلَسَ رَجُلٌ مِنَ المُسلِمينَ يَبكي وقالَ : أنا عَجَزتُ عَن نَفسي، كُلِّفتُ أهلي؟! فَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : حَسبُكَ أن تأمُرَهُم بِما تَأمُرُ بِهِ نَفسَكَ ، وتَنهاهُم عَمَّا تَنهى عَنهُ نَفسَكَ.

هنگامى كه اين آيه نازل شد : «اى كسانى كه ايمان آورديد! خودتان و خانواده تان را از آتش ، نگه داريد» ، يكى از مردان مسلمان به گريه نشست و گفت : من از [نگه داشتن] خودم ناتوان بودم، به خانواده ام نيز مكلّف شدم . پيامبر خدا فرمود : «براى تو همين كافى است كه آنچه خودت را به آن امر مى كنى ، آنان را بدان امر كنى و از آنچه خودت را نهى مى كنى ، آنان را نهى كنى» .