قالَ لُقمانُ : يا بُنَيَ إن تَأدَّبتَ صَغيرا انتَفَعتَ بِهِ كَبيرا، و مَن عَنا بِالأَدَبِ اهتَمَّ بِهِ، و مَنِ اهتَمَّ بِهِ تَكَلَّفَ عِلمَهُ، و مَن تَكَلَّفَ عِلمَهُ اشتَدَّ لَهُ طَلَبُهُ، ومَنِ اشتَدَّ لَهُ طَلَبُهُ أدرَكَ بِهِ مَنفَعَةً

لقمان گفت : اى فرزندم! اگر در كودكى تربيت شدى ، در بزرگ سالى از آن بهره مند مى شوى . هر كس آهنگِ تربيت كند ، به آن اهتمام مى ورزد و هر كس به آن اهتمام ورزد ، براى دانستن آن ، خود را به زحمت مى اندازد و هر كس خود را براى دانستن آن به زحمت مى اندازد ، به شدّت در جستجوى آن مى شود و هر كس جستجويش شدّت يابد ، از آن ، بهره مند مى شود .