الحاسِدُ مُضِرٌ بِنَفسِهِ قَبلَ أن يَضُرَّ بِالمَحسودِ ، كَإِبليسَ أورَثَ بِحَسَدِهِ لِنَفسِهِ اللَّعنَةَ ولآِدَمَ عليه السلام الاِجتِباءَ .

حسود به خود زيان مى رساند ، پيش از آن كه به شخص مورد حسادت ، زيان رسانَد ، مانند شيطان كه با حسادتش براى خود ، نفرين بر جاى گذاشت و براى آدم ، برگزيده شدن را .