أتى رَسولَ اللّه صلي الله عليه و آله شابٌّ مِنَ الأَنصاراِ فَشَكا إلَيهِ الحاجَةَ ، فَقالَ لَهُ : تَزَوَّج . فَقالَ الشّابُّ : إنّي لأََستَحيي أن أعودَ إلى رَسولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آله . فَلَحِقَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنصاراِ ، فَقالَ : إنَّ لي بِنتا وَسيمَةً فَزَوَّجَها إيّاهُ . قالَ : فَوَسَّعَ اللّه ُ عَلَيهِ ، قالَ : فَأَتَى الشّابُّ النَّبِيَّ صلي الله عليه و آله فَأَخبَرَهُ . فَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : يا مَعشَرَ الشَّبابِ عَلَيكُم بِالباهِ .

جوانى از انصار ، نزد پيامبر صلي الله عليه و آله آمد و از نيازمندى اش نزد ايشان ، شِكوه كرد . پيامبر صلي الله عليه و آله به وى فرمود : «ازدواج كن!» . جوان گفت : خجالت مى كشم بار ديگر نزد پيامبر صلي الله عليه و آله باز گردم [و بگويم كه با دستِ خالى چگونه ازدواج كنم] . آن گاه ، مردى از انصار به وى رسيد و گفت : دخترى زيبا دارم . آن گاه ، او را به ازدواج آن جوان در آورد . پس از آن ، خداوند ، گشايشى در زندگى او ، ايجاد كرد . جوان ، نزد پيامبر صلي الله عليه و آله آمد و داستان را باز گفت : آن گاه پيامبر خدا فرمود : «اى جوانان! بر شما باد ازدواج» .