اِنَّ اَدْنى اَهْلِ الْجَنَّةَ مَنْزِلاً لَو نَزلَ بِهِ الثَّقَلانِ الْجِنُّ وَ الاِْنْسُ لَوَسِعَهُم طَعاما وَ شَرابا وَ لايَنْقُصُ مِمّا عِندَهُ شَىْ ءٌ؛

كمترين فرد بهشت، چنان است كه اگر جنّ و انس ميهمان او شوند همه را با خوردنى و آشاميدنى پذيرايى كند و از آنچه دارد چيزى كم نشود.