اِنَّهُ لَيْسَ مِنْ اَحَدٍ اِلاّ وَ مَعَهُ مَلَكٌ وَ شَيْطَانٌ فَاِذا كانَ فَرَحُهُ كانَ دُنُوُّ الْمَلَكِ مِنْهُ وَ اِذا كانَ حُزْنُهُ كانَ دُنُوُّ الشَّيْطانِ مِنْهُ؛

احدى نيست مگر اين كه با او فرشته اى و شيطانى است. هرگاه خوشحال شد، فرشته به او نزديك شده است و هرگاه اندوهگين شد، از نزديك شدن شيطان به اوست.