فى قَوْلِهِ «فَاَ لْهَمَها فُجورَها وَ تَقْواها»، اَىْ: عَرَّفَها وَ اَ لْهَمَها، ثُمَّ خَيَّرَهَا فَاخْتارَتْ؛

درباره آيه «شر و خير را به انسان الهام كرد)، يعنى انسان را آگاه كرد و به او الهام نمود و آنگاه به او اختيار انتخاب داد و او خود انتخاب مى كند.