يَعيشُ النّاسُ بِاِحْسانِهِمْ، اَكْثَرَ مِمّا يَعيشونَ بِاَعْمارِهِمْ، وَ يَموتون بِذُنوبِهِمْ، اَكْثَرَ مِمّا يَموتونَ بِآجالِهِمْ؛

مردم، بيشتر از آن كه با عمر خود زندگى كنند، با احسان و نيكوكارى خود زندگى مى كنند و بيشتر از آن كه با اجل خود بميرند، بر اثر گناهان خود مى ميرند.