يُو?تى بِالْمَرأَةِ الْحَسْناءِ يَوْمَ القيامَةِ الَّتى قَدِ افْتُتِنَتْ فى حُسْنِها، فَتَقولُ: يا رَبِّ، حَسَّنْتَ خَلْقى حَتّى لَقيتُ ما لَقيتُ! فَيُجاءُ بِمَرْيَمَ عليها السلام فَيُقالُ: اَ نْتِ اَحْسَنُ اَوْ هذِهِ؟ قَدْ حَسَّنّاها فَلَمْ تُفْتَتَنْ. وَ يُجاءُ بِالرَّجُلِ الْحَسَنِ الَّذى قَدِ افْتُتِنَ فى حُسْنِهِ فَيَقولُ: يا رَبِّ، حَسَّنْتَ خَلْقى حَتّى لَقيتُ مِنَ النِّساءِ ما لَقيتُ! فَيُجاءُ بِيوسُفَ عليه السلام فَيُقالُ: اَ نْتَ اَحْسَنُ اَوْ هذَا؟ قَد حَسَّنّاهُ فَلَمْ يُفْتَتَنْ. وَ يُجاءُ بِصاحِبِ الْبَلاءِ الَّذى قَدْ اَصابَتْهُ الْفِتْنَةُ فى بَلائِهِ، فَيَقولُ: يا رَبِّ، شَدَّدْتَ عَلَىَّ الْبَلاءَ حَتّى اَفْتُتِنْتُ فَيُجاءُ بِاَيّوبَ عليه السلام فَيُقالُ: اَ بَليَّتُـكَ اَشَّدُ اَوْ بَليَّةُ هذَا؟ فَقَدِ ابْتُلىَ فَلَمْ يُفْتَتَنْ؛

روز قيامت، زن زيبايى را كه به خاطر زيبايى اش به گناه افتاده، مى آورند. مى گويد: پروردگارا! مرا زيبا آفريدى و به همين خاطر، اين بر سرم آمد. آن گاه، مريم عليها السلام را مى آورند و مى گويند: آيا تو زيباترى يا او؟ ما به او هم زيبايى داديم؛ امّا به گناه نيفتاد. همچنين مرد زيبايى را كه به خاطر زيبايى اش به گناه افتاده، مى آورند. مى گويد: پروردگارا! مرا زيبا آفريدى و به خاطر آن، اين بر سرم آمد. آن گاه، يوسف عليه السلام را مى آورند و به آن مرد مى گويند: تو زيباترى يا او؟ ما به او هم زيبايى داديم؛ امّا به گناه نيفتاد. همچنين شخص گرفتارى را كه به خاطر گرفتارى اش به گناه افتاده، مى آورند. مى گويد: پروردگارا! مرا به گرفتارى هاى سخت، مبتلا كردى و به همين خاطر، اين بر سرم آمد. آن گاه، ايّوب عليه السلام را مى آورند و مى گويند: آيا گرفتارى تو سخت تر بود يا گرفتارى او؟ ما، او را هم به گرفتارى ها مبتلا كرديم؛ امّا به گناه نيفتاد.