فى قَولِهِ تَعالى: «وَ الّذينَ هُمْ عَنِ اللَّغوِ مُعْرِضونَ»ـ : هُوَ اَنْ يَتَقَوَّلَ الرَّجُلُ عَلَيْـكَ بِالْباطِلِ، اَوْ يَأْتيَـكَ بِما لَيْسَ فيكَ فَـتُعْرِضَ عَنْهُ لِلّهِ. وَ فى رِوايَةٍ اُخرى: اِنَّهُ الْغِناءُ وَ الْمَلاهى؛

درباره آيه «و كسانى كه از لَغْو، روى مى گردانند» فرمودند: يعنى كسى درباره تو حرف نادرستى ببافد، يا چيزى را كه در تو نيست به تو نسبت بدهد و تو به خاطر خدا، از او روى بگردانى. در روايتى ديگر آمده است: مقصود از لغو، ساز و آواز و كارهاى غفلت آور است.